bedrijfsnieuws over Systematische classificatie van gecementeerd hardmetaal ISO-normen

Als kernmateriaal in de industriële verwerking biedt de ISO (International Organization for Standardization) classificatiestandaard voor gecementeerd carbide een uniforme selectiebasis voor professionals wereldwijd. Gericht op drie kerndimensies - "compatibiliteit met het werkstukmateriaal", "prestatiegraad" en "structurele vorm" - categoriseert de normen systematisch gecementeerd carbide, waardoor selectiefouten veroorzaakt door materiaalverwarring worden voorkomen. Of het nu gaat om het bewerken van staal, gietijzer, non-ferrometalen of het aanpassen aan scenario's zoals snijden met hoge snelheid en bewerking onder zware belasting, geschikte producten kunnen snel worden geïdentificeerd via de ISO-classificatie. Dit artikel gebruikt duidelijke taal en intuïtieve tabellen om de logica van de kernclassificatie van de ISO-normen voor gecementeerd carbide uit te leggen, waardoor professionals in de industrie deze gemakkelijk kunnen begrijpen en toepassen in de daadwerkelijke productie.

De ISO-classificatie van gecementeerd carbide is niet willekeurig, maar volgt de logica van "gebruiksscenario → prestatie-eis → structureel ontwerp", met de nadruk op de volgende drie dimensies om bruikbaarheid en veelzijdigheid te garanderen:

1. Werkstukmateriaaltype: De meest fundamentele basis, geclassificeerd op basis van het materiaal van het te bewerken werkstuk (bijv. staal, gietijzer, non-ferrometalen), waardoor de samenstelling van gecementeerd carbide (bijv. wolfraamcarbide, kobaltgehalte) overeenkomt met het werkstukmateriaal;
2. Prestatiegraad: Geclassificeerd op basis van de balans tussen hardheid, taaiheid en slijtvastheid, aangepast aan verschillende bewerkingsintensiteiten (bijv. hoge snelheid lichte belasting, lage snelheid zware belasting);
3. Structurele vorm: Geclassificeerd op basis van of het gecoat is of een composietstructuur heeft, voldoend aan speciale bewerkingsbehoeften (bijv. anti-aanhechting, bestand tegen hoge temperaturen).

Deze drie dimensies zijn onderling verbonden. Zo vereist "het bewerken van roestvrij staal (materiaalsoort)" het selecteren van gecementeerd carbide met "hoge taaiheidsklasse" en "mogelijk TiAlN-coating" om te zorgen voor geen afbrokkeling of aanhechting tijdens het snijden.

Dit is de meest kernclassificatiemethode in ISO-normen, geïdentificeerd door specifieke lettercodes die direct overeenkomen met werkstukmaterialen voor snelle selectie.

Eenvoudige uitleg:

• Geheugentip voor lettercodes: P (Staal), K (Gietijzer), N (Non-ferrometalen);
• Raadpleeg in praktische toepassingen, als het materiaaltype onzeker is: "Kies P/K/M-klassen voor ferro metalen (staal, ijzer), N-klasse voor non-ferrometalen en S-klasse voor moeilijk te bewerken materialen".

Onder hetzelfde materiaaltype worden graden geclassificeerd op basis van de "hardheid-taaiheid"-balans, geïdentificeerd door getallen (grotere getallen duiden op meer prominente overeenkomstige prestaties), aangepast aan verschillende bewerkingsintensiteiten.

• Hogere hardheid → sterkere slijtvastheid maar slechtere taaiheid (vatbaar voor afbrokkelen);
• Hogere taaiheid → sterkere slagvastheid maar zwakkere slijtvastheid (vatbaar voor bot worden);
  ISO-graden bereiken evenwicht door het aanpassen van het kobaltgehalte (hoger kobaltgehalte = sterkere taaiheid) en de korrelgrootte (fijnere korrels = hogere hardheid).

Uitgebreide toepassing: De graadlogica voor K-klasse (gietijzerbewerking) is vergelijkbaar, bijv. K01 (hoge hardheid, nabewerking), K20 (hoge taaiheid, voorafbewerking). Grotere getallen duiden op een sterkere taaiheid, waardoor ze meer geschikt zijn voor bewerking onder zware belasting en impact.

Naast samenstelling en prestaties vullen ISO-normen de classificatie aan op basis van structurele vorm om te voldoen aan speciale bewerkingsscenario's, met twee veelvoorkomende typen:

• Structurele eigenschap: Een slijtvaste coating (bijv. TiN, TiAlN, AlTiN) wordt op het gecementeerd carbide substraat gespoten, met een coatingdikte van typisch 2-10μm;
• Kernvoordeel: Hogere coatinghardheid (Hv≥2000), anti-aanhechting, bestand tegen hoge temperaturen, verlenging van de levensduur van de tool met 3-5 keer;
• Toepassingsscenario: Snijden met hoge snelheid, bewerken van kleverige materialen (bijv. roestvrij staal, aluminiumlegering). Zo is P10C (gecoate P-klasse legering) geschikt voor nabewerking met hoge snelheid van 45# staal.

• Structurele eigenschap: Neemt een composietstructuur aan van "gecementeerd carbide snijkop + stalen gereedschapslichaam" of "gesplitst gecementeerd carbide met verschillende samenstellingen";
• Kernvoordeel: Brengt de slijtvastheid van gecementeerd carbide en de taaiheid van het stalen gereedschapslichaam in evenwicht, waardoor de kosten worden verlaagd (geen volledig gecementeerd carbide nodig);
• Toepassingsscenario: Gereedschappen met grote diameter (bijv. vingerfrezen, boren), gereedschappen voor bewerking onder zware belasting (bijv. kolenmijn picken).

• Structurele eigenschap: Puur gecementeerd carbide substraat zonder oppervlaktecoating;
• Kernvoordeel: Hoge snijkantscherpte, geschikt voor nabewerking en ultraprecisiebewerking (bijv. precisieboren);
• Toepassingsscenario: Bewerken van onderdelen die een extreem hoge oppervlakteafwerking vereisen (bijv. onderdelen van optische instrumenten).

Na het beheersen van de ISO-classificatie kunt u in 3 stappen snel producten selecteren om fouten te voorkomen:

1. Bepaal het werkstukmateriaaltype: Bijvoorbeeld, het bewerken van 304 roestvrij staal → overeenkomend met M-klasse;
2. Beoordeel de bewerkingsintensiteit: Nabewerking (hoge snelheid lichte belasting) → selecteer een hoge hardheidsgraad (bijv. M10), voorafbewerking (lage snelheid zware belasting) → selecteer een hoge taaiheidsgraad (bijv. M20);
3. Overweeg speciale behoeften: Snijden met hoge snelheid, ernstige aanhechting → selecteer een gecoat type (bijv. M10C), precisiebewerking → selecteer een ongespoten type (bijv. M10).

Voorbeeld: Het bewerken van aluminiumlegering telefoonframes (N-klasse) + nabewerking met hoge snelheid → selecteer N01 (hoge hardheidsgraad) + ongespoten (om de oppervlakteafwerking te garanderen), overeenkomend met graad YG3X.

1. P-klasse en K-klasse kunnen niet worden gemengd: P-klasse bevat titanium, dat vatbaar is voor afbrokkelen bij het bewerken van gietijzer; K-klasse heeft geen titanium, dat vatbaar is voor aanhechting bij het bewerken van staal;
2. Grotere graadgetallen zijn niet "beter": Grotere getallen betekenen een sterkere taaiheid, geschikt voor voorafbewerking; kleinere getallen betekenen een hogere hardheid, geschikt voor nabewerking;
3. Coatings zijn niet "universeel": Bij het bewerken van harde materialen (bijv. keramiek) zijn coatings vatbaar voor afschilfering. Ongespoten ultrafijne korrel legeringen (bijv. H01) zijn vereist.

De kernwaarde van de ISO-normen voor gecementeerd carbide is om "cognitie te verenigen en selectie te vereenvoudigen". Door de combinatie van "materiaalsoort (lettercode) + prestatiegraad (nummer) + structurele vorm (extra markering)" kunnen professionals wereldwijd snel producten matchen zonder complexe communicatie. Zo betekent "P10C" "het bewerken van staalmaterialen + gemiddelde tot hoge snelheid halffabrikaatbewerking + gecoat gecementeerd carbide", wat nauwkeurig overeenkomt met specifieke scenario's.

Als beoefenaar van de wolfraamcarbide-industrie kunt u bij het aanbevelen van producten eerst aan klanten vragen: "Welk materiaal bewerkt u? Is het voorafbewerking of nabewerking? Heeft u problemen zoals aanhechting of hoge temperaturen?" Lokaliseer vervolgens snel geschikte modellen via de ISO-classificatie. Als u specifieke ISO-codes en graden voor speciale bewerkingsscenario's (bijv. titaniumlegeringbewerking, precisieboren) moet aanbevelen, neem dan gerust contact met ons op voor oplossingen op maat om de bewerkingsefficiëntie en de levensduur van de tool te optimaliseren.